Artikulu honetan, ‘LA RECOPILACIÓN Y CONSERVACIÓN DEL PATRIMONIO DIGITAL’, euskarri digitalen kontserbaziorako pausuak zeintzuk diren aztertzen da.
Paperetik euskarri digitalerako jauzia egin denez eta gure bizitza, zentzu zabalean, teknologia berri hauen menpean dagoenez, Europar Batasuneko erakunde batzuek, UNESCO eta IFLA, digitalizazioa babesteko eta garatzeko xehetasunak eman zituzten.
Dokumentu digitalen kontserbazioaren azterketak, agerian utzi zituen euskarri honen abantaila eta desabantailak zeintzuk diren. Ikerketa hori eginik, ondare digitalaren kontserbaziorako bideak aipatzen dira.
Hasiera batean, ordenagailuak lan bibliografiko eta estatistikoak egiteko erabiltzen bazen, hamarkada bat geroago, bere erabilera zabaldu eta informazioa bildu, moldatu eta banatzeko erabiltzen hasi ziren. Gainera, baliabide hau, gero eta aberatsagoa suertatu zaigu denborarekin, izan ere, terminal infortmatiko batetik mundu guztira zabal daitezke dokumentuak eta bertan pilatutako informazioa. Era berean, lanerako eta hezkuntzarako ezinbestekoa zaigu gaur egun, informazioa ordenadore bidez prozesatze, honek bizkoratsunaz gain garbitasuna ere dakarrelako.
Testuan aipatzen denez, gailu informatikoak garatu diren heinean, berauek kontserbatzeko moduak ere aldatu dira eta, horrek, digitalizazioaren kontserbaziorako premia dakar.
Horrez gain, mundua goitik behera aldatu duena Internet sarea izan da, zalantzarik gabe:
‘ Pero el mayor logro de esta década es la popularización de Internet, sobre todo a partir de 1991, en el que se pone en funcionamiento la World Wide Web, y de 1993, año en que se utiliza el primer programa navegador gráfico: Mosaic, antecesor de Netscape y de Internet Explorer’ .
‘El World Wide Web, Web o WWW es, junto con el correo electrónico, una de las aplicaciones más utilizadas en Internet. Los pilares de su éxito son el lenguaje utilizado para codificar la información (el HTML o XML), que permite enlazar diferentes partes de un documento, documentos albergados en el mismo o en otro ordenador servidor sin que apenas lo perciba el usuario final’
Sarrera honi jarraipena emateko, termino bat definitu behar da, aldez aurretik: Zer da ondare digitala?
Ondare digitala gizakion adierazpen kulturalak, zientifikoak, administratiboak, teknikoak, juridikoak, medikoak etab. formato digitalean batzen dituen baliabidea litzateke.
Objetu digitalak testuak, datu baseak, irudiak, irudiak mugimenduak, grabaketak, grafikoak, programa informatikoak, Web orrialdeak etab. izan daitezke. Beren kontserbazioak jarduera zehatz bat eskatzen du beren produkziorako, kudeaketarako eta mantenimendurako.
Gertatzen dena da, ondare digitalak galera arrisku handia daukala, izan ere, hain arin ari direnez euskarri digital hobeak garatzen, kontserbazioa gero eta zailagoa suertatzen da.
Ondorioz, estrategia berehalakoak eta neurri zehatzak ezarri behar dira euskarri digitalekin, bertan gordetzen den dokumentazio usua gal ez dadin.
Ondare digitala irekia denez, hots, munduko edozein txokotik hel daitekeenez edozein informazio elektronikora, tokian-tokiko dokumentazio digitala ere babestu beharko litzateke. Horrela, hainbat kulturetako liburutegiek, artxiboek, museoek etab. gorderik daukaten informazio guztia tokian-tokiko neurriekin gorde beharko litzateke baina, digitalizazioaren kontserbaziorako neurriekin, beti ere.
UNESCOren betebeharrak ondare digitalaren kontserbaziorako:
a) incorporar los principios establecidos en esta Carta al funcionamiento de sus programas y promover su aplicación tanto dentro del sistema de las Naciones Unidas como por las organizaciones internacionales, gubernamentales y no gubernamentales, relacionadas con la preservación del patrimonio digital;
b) ejercer de referente y de foro en el que los Estados Miembros, las organizaciones internacionales, gubernamentales y no gubernamentales, la sociedad civil y el sector privado puedan aunar esfuerzos para definir objetivos, políticas y proyectos que favorezcan la preservación del patrimonio digital;
c) impulsar la cooperación, sensibilización y creación de capacidades y proponer directrices éticas, jurídicas y técnicas normalizadas para apoyar la preservación del patrimonio digital;
d) basándose en la experiencia que adquirirá en los seis años venideros con la aplicación de la presente Carta y las directrices, determinar si se requieren nuevos instrumentos normativos para promover y preservar el patrimonio digital.
Erreferentziak:
- http://bv.gva.es/documentos/Ponencias/Melero.pdf. Bilaketa: 2009ko azaroaren 16an, 12:19tan.
- http://portal.unesco.org/es/ev.php-URL_ID=17721&URL_DO=DO_PRINTPAGE&URL_SECTION=201.html. Bilaketa: 2009ko azaroaren 16an, 13:10tan.


RSS - Posts